رنگ های اسپری فلزی به سادگی پوشش های رنگدانه ای نیستند. آنها حاوی تکه های فلزی ریز، اغلب آلومینیوم یا میکا هستند که در حین استفاده، خود را تراز می کنند تا یک پوشش بازتابنده و غنی از عمق ایجاد کنند. این هم ترازی هم منبع زیبایی آنهاست و هم چالش اصلی برای دستیابی به سطحی صاف. برخلاف رنگ‌های جامد، پوشش‌های فلزی عیوب سطح را تقویت می‌کنند، کاربرد ناهموار را برجسته می‌کنند و به راحتی می‌توانند لکه‌دار یا رگه‌دار به نظر برسند. پوسته ها مانند آینه های میکروسکوپی عمل می کنند و هر گونه انحراف در جهت یا توزیع آنها بلافاصله قابل مشاهده است.
اصل اصلی برای یک روکش فلزی بی عیب، کنترل سه متغیر است: آماده سازی سطح، تکنیک کاربرد و شرایط محیطی. هر کدام نقش مهمی در نحوه ته نشین شدن تکه های فلزی و بازتاب نور دارند. این راهنما بر روی روش‌های عملی و آزمایش‌شده در میدان تمرکز دارد که حرفه‌ای‌ها برای دستیابی به سطح فلزی یکنواخت و براق بدون مشکلات رایج ابری، بافت خشن یا انعکاس تکه‌ای استفاده می‌کنند.
قبل از فرو رفتن در مراحل، ضروری است تشخیص دهید که اسپری های فلزی به طرز فکری متفاوت از رنگ های استاندارد نیاز دارند. آنها نیاز به صبر، کنترل دقیق فاصله و درک روشنی از چگونگی تأثیر دما و رطوبت بر فرآیند خشک کردن دارند. بخش‌های زیر کل جریان کار، از آماده‌سازی بستر تا عمل‌آوری نهایی را با نقاط داده‌ای خاص و بینش‌های فنی تجزیه می‌کنند.
یک روکش فلزی صاف خیلی قبل از اولین لایه رنگ شروع می شود. زیرلایه باید تمیز، سنباده و آماده شده باشد تا سطحی که در لمس تقریباً شبیه شیشه باشد. هر گونه خراش، گودال یا آلودگی با تکه های فلزی بزرگتر می شود. با چربی زدایی سطح با موم و چربی پاک کن شروع کنید. به شوینده های خانگی متکی نباشید، زیرا اغلب بقایایی از خود به جا می گذارند که باعث چشم ماهی یا چسبندگی ضعیف می شود.
برای سطوح فلزی لخت یا سطوحی که قبلا رنگ شده اند، یک توالی سنباده پیشرونده غیرقابل مذاکره است. یک اشتباه رایج پریدن مستقیم از یک شن درشت به یک شن ریز است که باعث ایجاد خراش های عمیقی می شود که پرایمر نمی تواند به طور کامل آنها را پر کند. جدول زیر یک پیشرفت استاندارد برای دستیابی به یک پایه صاف را نشان می دهد.
| مرحله | محدوده شن | هدف |
|---|---|---|
| 1 | 180 - 240 | رنگ قدیمی، زنگ زدگی و عیوب اصلی را پاک کنید |
| 2 | 320 - 400 | خراش های شن قبلی را صاف کنید |
| 3 | 600 - 800 | سطح را برای پرایمر آماده کنید، چسبندگی را افزایش دهید |
| 4 | 1000 - 1500 | پالایش نهایی اختیاری قبل از پوشش رویی |
پس از سنباده زدن، سطح را با یک پارچه چسبناک پاک کنید تا تمام گرد و غبار پاک شود. سپس یک پرایمر با ساختار بالا بمالید. پرایمر دو هدف را انجام می دهد: خراش های جزئی سنباده را پر می کند و رنگ پایه یکنواختی ایجاد می کند که جلوه فلزی را افزایش می دهد. برای اسپری های متالیک، به طور کلی یک پرایمر خاکستری روشن یا سفید ترجیح داده می شود زیرا به تکه های فلزی اجازه می دهد نور را بدون تیره شدن توسط پایه منعکس کنند. پرایمر تیره روشنایی فلزی را خاموش می کند. دو تا سه لایه نازک پرایمر را بمالید، اجازه دهید هر کدام طبق دستورالعمل سازنده فلاش شوند، معمولا بین 10 تا 15 دقیقه بین لایه ها.
هنگامی که پرایمر به طور کامل خشک شد، آن را با سنباده 800 تا 1000 سنباده مرطوب کنید. این مرحله حیاتی است. هر گونه بافت پوست پرتقال را از پرایمر جدا می کند و سطحی کاملا صاف برای پوشش متالیک ایجاد می کند. سطح را کاملا خشک کنید و دوباره آن را با یک پارچه چسبناک پاک کنید. هر گونه رطوبت باقی مانده بر روی سطح می تواند باعث سرخ شدن یا لکه های تیره در پایان نهایی شود.
لحظه اعمال کت متالیک جایی است که اکثر روکش ها با موفقیت یا شکست مواجه می شوند. هدف قرار دادن یک لایه یکنواخت است که اجازه می دهد پوسته های فلزی به موازات سطح قرار گیرند. این نیاز به یک الگوی اسپری ثابت، فاصله مناسب و همپوشانی کنترل شده دارد. برخلاف رنگ های جامد، تا زمانی که سطح خیس نشود، نمی توانید به سادگی اسپری کنید. کت های فلزی باید در چندین لایه نازک اعمال شوند که اغلب به آنها کت های مه پاش یا دراپ کت گفته می شود تا اثر فلزی به تدریج ایجاد شود.
قوطی را در فاصله 8 تا 12 اینچی از سطح نگه دارید. این محدوده دلخواه نیست. نزدیکتر از 8 اینچ، پیشران و حلال می‌توانند سطح را غرق کنند و باعث شناور شدن و جمع شدن تکه‌های فلزی شوند و در نتیجه ظاهری خالدار و ناهموار ایجاد کنند. بیشتر از 12 اینچ، ذرات رنگ قبل از فرود شروع به خشک شدن می‌کنند و بافتی شنی و خشن ایجاد می‌کنند که شبیه کاغذ سنباده و کسل‌کننده به نظر می‌رسد. فاصله ایده آل معمولاً 10 اینچ است، اما باید بر اساس دما و رطوبت محیط تنظیم کنید. در شرایط گرم و خشک، رنگ سریعتر چشمک می زند، بنابراین ممکن است لازم باشد کمی نزدیک تر شوید. در شرایط خنک و مرطوب، برای جلوگیری از دویدن، کمی دورتر حرکت کنید.
زاویه عمود بر سطح را حفظ کنید. زاویه دار کردن قوطی باعث می شود که تکه های فلزی در مسیری ناهموار به سطح برخورد کنند و منجر به انعکاس جهت دار شوند که شبیه رگه هایی است. همیشه با یک حرکت صاف و جارویی اسپری کنید، قبل از اینکه قوطی به لبه جسم برسد، اسپری را شروع کنید و پس از عبور از لبه مخالف، نازل را آزاد کنید. این تکنیک که به عنوان تحریک شناخته می شود، از تجمع سنگینی که هنگام شروع و توقف مستقیم روی سطح رخ می دهد، جلوگیری می کند.
هر پاس باید 50 درصد با پاس قبلی همپوشانی داشته باشد. این امر توزیع یکنواخت تکه های فلزی را تضمین می کند. اگر خیلی کم با هم همپوشانی داشته باشید، نوارهایی خواهید دید. اگر بیش از حد همپوشانی داشته باشید، در معرض خطر دویدن و یک لایه ضخیم و ناهموار که حلال را به دام می اندازد و باعث تیرگی می شود، می شوید. لایه اول باید یک کت مه روشن باشد که پرایمر را کاملاً پنهان نکند. باید کمی شفاف به نظر برسد. 10 تا 15 دقیقه صبر کنید تا این کت بدرخشد، سپس یک لایه دوم کمی سنگین تر بزنید. این روند را تا رسیدن به عمق مورد نظر ادامه دهید. بیشتر پوشش های فلزی به سه تا چهار لایه نیاز دارند. لایه نهایی را می توان کمی مرطوب تر اعمال کرد تا به پوسته ها کمک شود تا صاف شوند، اما مراقب باشید که ریزش ایجاد نکنید.
یک اشتباه رایج این است که سعی کنید با یک یا دو کت سنگین به پوشش کامل برسید. این حلال را در زیر سطح به دام می‌اندازد و منجر به وضعیتی به نام حلال پاپ می‌شود که در آن حباب‌های ریز هنگام تلاش حلال ظاهر می‌شوند. این حباب‌ها به‌ویژه روی روکش‌های فلزی قابل مشاهده هستند، زیرا تراز پوسته‌ها را مختل می‌کنند. همیشه در مورد کت های نازک تر اشتباه کنید.
نکته فنی: دمای رنگ می تواند مهم باشد. اگر قوطی سرد باشد، فشار پیشرانه کاهش می یابد و منجر به یک اسپری درشت و پاشش می شود. قوطی را قبل از تکان دادن به مدت 5 تا 10 دقیقه در یک کاسه آب گرم گرم کنید. هرگز از آب داغ استفاده نکنید، زیرا می تواند فشار بیش از حد به قوطی وارد کند. دمای ایده آل رنگ بین 70 تا 80 درجه فارنهایت است.
اسپری های فلزی نسبت به محیط خود بسیار حساس هستند. شرایط ایده آل سمپاشی دمایی بین 65 تا 75 درجه فارنهایت و رطوبت نسبی زیر 50 درصد است. رطوبت بالا تبخیر حلال ها را کند می کند، که می تواند باعث شود پوسته های فلزی به طور ناموزون ته نشین شوند و ظاهری کدر و شیری ایجاد کنند که به سرخ شدن معروف است. اگر باید در شرایط مرطوب اسپری کنید، در صورت وجود از افزودنی کندکننده استفاده کنید یا زمان فلاش را بین لایه‌ها افزایش دهید و از گردش هوای خوب اطمینان حاصل کنید.
دما هم روی رنگ و هم روی سطح تاثیر می گذارد. یک سطح سرد می تواند باعث بسته شدن رنگ شود و منجر به جهت گیری ضعیف پوسته شود. سطح را کمی با تفنگ حرارتی در دمای کم گرم کنید، اما آن را بیش از حد گرم نکنید. سطح باید در لمس گرم باشد، نه داغ. برعکس، یک سطح داغ در نور مستقیم خورشید می تواند باعث شود رنگ خیلی سریع خشک شود، حلال را به دام بیندازد و بافتی ناهموار ایجاد کند. همیشه در سایه اسپری کنید و اگر سطح آن در آفتاب بوده است اجازه دهید خنک شود.
گرد و غبار موجود در هوا دشمن یک روکش فلزی صاف است. حتی یک ذره گرد و غبار می تواند یک برآمدگی قابل مشاهده ایجاد کند که بازتاب را مختل می کند. در صورت امکان یک منطقه اسپری اختصاصی ایجاد کنید. یک غرفه ساده ساخته شده از یک ورق پلاستیکی می تواند به جلوگیری از اسپری بیش از حد و جلوگیری از ورود گرد و غبار کمک کند. کف اطراف محل کار را خیس کنید تا گرد و غبار بنشیند. یک لباس اسپری تمیز و بدون پرز یا حداقل یک پیراهن آستین بلند تمیز بپوشید. نزدیک پنجره های باز یا فن هایی که می توانند گرد و غبار را روی سطح مرطوب پخش کنند اسپری نکنید.
تهویه مناسب نیز برای ایمنی و کیفیت نهایی بسیار مهم است. جریان هوای کافی بخارات حلال را از بین می برد و کمک می کند رنگ به طور یکنواخت چشمک بزند. با این حال، جریان مستقیم هوا بر روی سطح مرطوب می تواند باعث شود که تکه های فلزی از تراز خارج شوند و یک الگوی خطی ایجاد کنند. فن ها را طوری قرار دهید که هوا را از محل کار خارج کنند، نه اینکه مستقیماً روی جسم باد کنند.
رنگ های اسپری فلزی اغلب با چسبی فرموله می شوند که خشک می شود و به صورت نیمه براق یا مات می شود. برای دستیابی به براقی عمیق، صاف و محافظ، یک پوشش شفاف ضروری است. پوشش شفاف همچنین یک عملکرد حیاتی دارد: دره های میکروسکوپی بین تکه های فلزی را پر می کند و سطحی صاف ایجاد می کند که نور را به طور یکنواخت منعکس می کند. بدون پوشش شفاف، روکش فلزی می تواند کمی بافت احساس شود و عمق یکسانی نخواهد داشت.
کت شفاف را با همان تکنیک کت متالیک بمالید: پاس‌های نازک و روی هم در 8 تا 12 اینچ. با این حال، پوشش شفاف را می توان کمی مرطوب تر از پوشش متالیک اعمال کرد، زیرا حاوی تکه های فلزی نیست که می توانند کلوخه شوند. اولین کت باید یک کت سبک باشد و به دنبال آن دو تا سه کت سنگین تر باشد. بین کت ها 10 تا 15 دقیقه فاصله بگذارید. پوشش نهایی باید خیس و براق به نظر برسد. اگر متوجه هرگونه بافت پوست پرتقال شدید، می‌توانید پس از خشک شدن کامل لایه شفاف، معمولاً پس از 48 ساعت، با استفاده از کاغذ سنباده 1500 تا 2000 و به دنبال آن یک ترکیب پولیش، آن را مرطوب کنید.
توجه به این نکته ضروری است که روکش شفاف باید با اسپری متالیک سازگار باشد. اکثر تولید کنندگان یک پوشش شفاف ارائه می دهند. استفاده از یک پوشش شفاف عمومی روی رنگ متالیک گاهی اوقات می تواند باعث بلند شدن یا چروک شدن پوسته های فلزی شود. همیشه ابتدا روی یک منطقه کوچک تست کنید.
حتی با آماده سازی دقیق، نقص ممکن است رخ دهد. جدول زیر متداول ترین مسائل مربوط به پوشش های اسپری فلزی، علل آنها و راه حل های عملی را فهرست می کند.
| نقص | علت | راه حل |
|---|---|---|
| ظاهر ابری یا شیری رنگ | رطوبت بالا، سطح سرد | در رطوبت کمتر، سطح کمی گرم اسپری کنید، از کندکننده استفاده کنید |
| بافت خشن و شنی | سمپاشی بیش از حد، قبل از فرود، رنگ را خشک کنید | نزدیکتر حرکت کنید، همپوشانی را افزایش دهید، قوطی رنگ گرم |
| پوسته خالدار یا لکه دار | همپوشانی ناهموار، رنگ بیش از حد در یک منطقه | از 50 درصد همپوشانی استفاده کنید، لایه های نازک تری بزنید، فاصله را حفظ کنید |
| می دود یا افت می کند | رنگ بیش از حد خیلی سریع اعمال می شود | کت های سبک تر بزنید، زمان فلاش را افزایش دهید، فاصله را تنظیم کنید |
| نوک گرد و غبار | محیط آلوده | کف را خیس کنید، از پارچه چسبناک استفاده کنید، لباس تمیز بپوشید |
اگر با عیب مواجه شدید، سعی نکنید با پاشیدن رنگ بیشتر روی سطح مرطوب آن را برطرف کنید. این معمولا مشکل را بدتر می کند. اجازه دهید کت کاملا خشک شود، سپس محل نقص را با سمباده 1000 خیس کنید، آن را تمیز کنید و مجدداً روکش فلزی را بمالید. صبر مهمترین ابزار در زرادخانه شماست.
بیشتر پوشش های فلزی به سه تا چهار لایه نازک نیاز دارند. لایه اول باید یک مه روشن باشد که به طور کامل آستر را نپوشاند. کت های بعدی باید کمی سنگین تر باشند اما همچنان به اندازه کافی نازک باشند تا از دویدن جلوگیری شود. هدف این است که عمق فلزی را به تدریج ایجاد کنیم. استفاده از لایه های بسیار کم منجر به یک روکش نازک و ناهموار می شود، در حالی که لایه های زیاد می تواند باعث به دام افتادن حلال و از بین رفتن درخشندگی فلزی شود.
بله، اما با احتیاط. سنباده زدن مرطوب خود کت متالیک می تواند پوسته های فلزی را کدر کرده و ظاهری مبهم به جا بگذارد. به طور کلی بهتر است آستر و پوشش شفاف را ماسه شنی مرطوب کنید. اگر برای رفع عیب باید روکش فلزی را سمباده بزنید، از سنگ ریزه بسیار ریز مانند 1500 یا 2000 استفاده کنید و کمی سنباده بزنید. پس از سنباده زدن، باید یک لایه فلزی دیگر برای بازگرداندن جهت پوسته پوسته شدن و به دنبال آن یک لایه شفاف اعمال کنید.
ظاهر کدر معمولاً نشان می دهد که تکه های فلزی صاف نیستند یا پوشش شفاف وجود ندارد. اگر رنگ خیلی دور از سطح اعمال شود، پوسته‌ها قبل از فرود خشک می‌شوند و روی لبه قرار می‌گیرند و به جای بازتاب نور، نور را پخش می‌کنند. رطوبت بالا همچنین می تواند ظاهری کدر و کدر ایجاد کند. اطمینان حاصل کنید که سمپاشی را در فاصله مناسب و در رطوبت کم انجام می دهید. یک پوشش شفاف با کیفیت بالا برای پر کردن شکاف های میکروسکوپی و نشان دادن عمق فلزی ضروری است.
10 تا 15 دقیقه بین کت های متالیک یا تا زمانی که سطح چسبنده باشد اما خیس نشود، صبر کنید. برای پوشش شفاف، حداقل 30 دقیقه پس از پوشش نهایی متالیک صبر کنید یا از زمان فلاش توصیه شده سازنده پیروی کنید. اگر کت شفاف را خیلی زود اعمال کنید، حلال موجود در شفاف می تواند پوشش فلزی را بلند کند. اگر بیش از 24 ساعت صبر کنید، پوشش فلزی ممکن است به طور کامل خشک شود و برای چسبیدن کت شفاف نیاز به سنباده سبک داشته باشد.
محدوده دمایی ایده آل 65 تا 75 درجه فارنهایت است. دمای کمتر از 60 درجه می تواند باعث شود که رنگ خیلی آهسته خشک شود و منجر به دویدن و تراز ضعیف پوسته شود. دمای بالای 85 درجه می تواند باعث خشک شدن خیلی سریع رنگ شود و در نتیجه بافت خشن و حلال ایجاد شود. همیشه توصیه های سازنده روی قوطی را بررسی کنید، زیرا فرمولاسیون های مختلف ممکن است تحمل کمی متفاوت داشته باشند.
بله، اما رنگ پرایمر روی ظاهر نهایی تاثیر می گذارد. یک پرایمر روشن، مانند سفید یا خاکستری روشن، باعث می شود که روکش فلزی روشن تر و بازتابنده تر به نظر برسد. یک پرایمر تیره، مانند مشکی، جلوه فلزی عمیق‌تری ایجاد می‌کند. برای اکثر رنگ های متالیک، پرایمر خاکستری روشن ایمن ترین انتخاب است، زیرا پایه ای خنثی ایجاد می کند که رنگ مورد نظر را تغییر نمی دهد. اگر مطمئن نیستید، همیشه یک منطقه کوچک را آزمایش کنید.
کنترل گرد و غبار بسیار مهم است. در محل اختصاصی دور از تردد پا اسپری کنید. کف اطراف محل کار را خیس کنید تا ذرات گرد و غبار ته نشین شود. لباس تمیز و بدون پرز بپوشید و از پوشیدن پشم یا سایر موادی که الیاف را می ریزند خودداری کنید. بلافاصله قبل از اسپری، سطح را از یک پارچه چسبناک پاک کنید. در صورت امکان، یک غرفه ساده با استفاده از ورقه های پلاستیکی برای جلوگیری از اسپری بیش از حد و جلوگیری از ورود گرد و غبار ایجاد کنید. هرگز نزدیک پنجره باز یا پنکه ای که می تواند گرد و غبار را روی سطح مرطوب پخش کند اسپری نکنید.
توصیه نمی شود. رنگ اسپری فلزی برای چسبندگی مناسب نیاز به سطح متخلخل دارد. یک پوشش شفاف صاف و غیر متخلخل است که می تواند باعث شود که رنگ فلزی به صورت مهره ای یا پوسته پوسته شود. اگر باید روی یک کت شفاف رنگ کنید، ابتدا باید روکش شفاف را با کاغذ سنباده 600 تا 800 سنباده بزنید تا یک چسب مکانیکی ایجاد شود. سپس قبل از پوشش متالیک یک پرایمر بزنید. همیشه ابتدا یک منطقه کوچک را برای اطمینان از سازگاری آزمایش کنید.
